جنگى براى خدا / [هادى محمودى ]

شاید در معرفى شناسنامه جنگ چیزى گویاتراز جمله نقش بسته بر پوستردر ودیوار شهرهاى لبنان نباشد که در زیر چهره خندان سیدحسن نصرالله نوشته بود: جنگ براى خدا ‎/ این عبارت به صورتى واضح تر در نطق هاى خود رهبر جنبش بیان شد این پیروزى در سایه نیروى باور وقدرت ایمان طیف جوانان حزب الله به دست آمد و عنوان نصرت الهى به خود گرفت. چنان که اغلب ناظران گفته اند این نبرد از آن رو حالتى سمبلیک یافت که بیش از همه متکى بر نیروى انگیزه و ایمان بود.

درس هاى جنگ ۳۳ روزه نیز باید با در نظر گرفتن همین جوهره ایدئولوژیک آن بازخوانى شود. حزب الله با این پیروزى قدرت معنوى نیروهاى خود را به رخ ارتش هاى منطقه کشید. طبیعى بود که پس از این جنگ « مقاومت » جایگاه یک نیروى تعیین کننده در معادلات سیاسى خاورمیانه پیدا کند. جهان عرب که در ۶۰ سال حیات رژیم صهیونیستى تنها طعم تحقیر و شکست چشیده بودند اکنون تکیه گاه تازه در مرز لبنان پیدا کرده اند. حزب الله موازنه قوا را به صورت غیر قابل انکارى به ضرر طرف صهیونیستى برهم زد و جبهه لبنان را که تا آن روز حیات خلوت اسرائیل و آسیب پذیرترین ضلع جغرافیاى سیاسى اعراب شناخته مى شد به دژ استوار تبدیل گردید. حزب الله براى کشورى پیروزى نظامى به ارمغان آورد که جز شکست و تحقیر خاطره دیگرى از رویارویى با ارتش اسرائیل در ذهن نداشت. جبهه لبنان آسیب پذیر ترین ضلع مرز عربى براى اسرائیل بود ‎/ ارتش اسرائیل به اندازه دو دهه این ناحیه را حیات خلوت خویش ساخته بود. اکنون این جبهه شکننده به قوى ترین دژ مقاومت تبدیل گشته است.

با آغوش استقبالى که مردم رنجور لبنان و ملت خسته عرب به روى رزمندگان کامیاب حزب الله گشود ، این جنبش از فرداى جنگ ۳۳ روزه فصلى نو از فعالیت خویش را براى ساماندهى جامعه آشفته لبنان آغاز کرد. نصرالله اکنون با خیل کسانى که داوطلبانه حمایت مالى و سیاسى خویش را پیشکش او کردند بازسازى اقتصادى و سیاسى لبنان را آغاز کرد. بناهاى فروریخته بیروت و صور وصیدا یکى پس از دیگر ساخته شدند و غبار آوارگى وجراحت جنگ در حرکتى انقلاب گونه التیام یافتند.

گرماى پیروزى تاریخى بر خصم بزرگ فضاى سیاسى داخل لبنان را به سرعت دگرگون کرد اندکى پس از فرونشستن غبار جنگ آحاد جریان هاى تحول خواه لبنان بى آنکه اثرى از خشونت و کینه ورزى درمیان باشد جنبش مسالمت جویانه خویش براى تغییر ساختار سیاسى دولت و حکومت لبنان را آغاز کردند. زیر بیرق تحول خواهى که نصرالله در داخل لبنان برافراشت همه شخصیت هاى بلندآوازه این خطه از طوایف و مذاهب گوناگون حضور یافتند ولبنان چند پاره یکباره سرود اتحاد و همبستگى سرداد. سلیم الحص و عمرکرامى از طایفه تسنن، میشل عون از مسیحى، سلیمان فرنجیه از دروزى وبسیارى دیگر از نام ها و احزاب در حلقه این جنبش گردآمدند. دبیر کل حزب الله با منطق مدارا و دموکراسى این قافله را به سوى اصلاح دولتى که دست اتحاد به جبهه دشمن داده بود سوق داد او مصرانه از پذیرش نقش قیادت و رهبرى امتناع ورزید اما قریب یک میلیون شهروند لبنانى در اولین فراخوان این جنبش در میادین بیروت او را در جایگاه زعامت نشاندند.

از سوى دیگر نتایج این جنگ موج عمیق از تأثیراتش را در به هم زدن موازنه رقابت میان دو طایفه لیبرال ها - انقلابیون آشکار ساخت.

در وضعیتى که پس از ۱۱ سپتامبرو تحت تأثیر دو جنگ عراق و افغانستان و سیطره بوش گمان مى رفت عرصه براى طیف انقلابیون به شدت تنگ شده است جنگ ۳۳ روزه و کامیابى نماینده نسل انقلابیون نفس تازه اى در کالبد این جبهه دمید.